öğrenci adamın sıkıntıları hiç bir zaman bitmez her daha da katlanır.
öğrenci adam bir kere yüzsüsüzün önde gidenidir her zaman her seyin en iyisini ister ama parasıda az gitsin yada hiç gitmesin ister.
öğrenci adam dilencidir bir bakıma.
bir kere öğrenci dedin mi sigarasız öğrenci olmaz illaki herkes öğrencilik hayatında bir kere bile olsa içmiştir yada denemiştir
en güzel zamanlarını ögrenciliğe başladıgı anlarda yasar zaten ondan sonra onun için ızdırab başlar.
1-2 ay bilemedin 3 ay sonra öyle bir hale gelmiştir ki bir an önce evine gitmek sabah güzelce uyumak,kahvaltıda istediği kadar çay içmek,sonra kimsenin istemeyeceğini bildiği için sigarasını rahat rahat ortaya koyup içmek gece sabaha kadar gezmek vs.
öğrenci adam bir günü 3'e ayırmıstır.
sabah geç kalkarak sabah kahvaltısıyla öğle yemeğini bir arada çıkarmak böyle hem paradan kısıyor hemde kilosunu koruyor
en güzel diyetler onun yanında sönük kalır.
neyse sonra akşam yemeğini gece yer yani(23:00--24:00) arası gece ayakta durur sahab gec kalkacak ya gece tekrar acıkacak
o yüzden yatmadan önce temkinli gelir herkes yiyeceği malzemeyi önceden alır ve bir kenara sıkıştırır yoksa oda ucar.
herkesin o anda canından cok deger verdiği tek sey gece aldıgı yemektir. ona gözü gibi bakar hiç kimsenin elini sürmesini istemez.yoksa sonucunda ne olacagını iyi bilir.aslında güzel oluyor herkes malının degerini anlıyor bir yerden sonra ve ona göre hareket ediyor
öyle olurki herkes birbirinin arkasından konusur. bazılarıda konusmak için adeta kendisini yıpratır. "odadan cıksada onun hakkında diyeceklerimi millete söylesem" yada "o cıkmazsa ben cıkarrım başka odaya gider orda anlatırım ben bugun söylemeliyim yoksa çatlayacam"
gibi durumlarda olur.
hele sınav zamanı ögrencinin kafası öyle rahattır ki. sanki soruların hepsini kendi hazırlamıs hocaya teslim etmiş gibi rahat olur
cıkar,dolasır,gezer gece olunca üstüne rahat birseyler giyer(yatmak için hazırlık). sonra calışmadı demesinler diye etrafa bir bakar kim var kim yok oan göre "ben az calışıp geleyim" der ve cıkar. hele birde calışmak için gittiği yerde hiç kimse yoksa onun ekmeğine kaymak gibi olur. zaten üstüne rahat bir seyler giymişti ya yarım saat sonra söyle etrafa bir bakar ve içinden"ulan kimse çalışmıyor ben neden çalışıyorum gidip yatayım ya"der ve o onda zaten yatagı düşünmeye başlar ve aklındakiler bile gitmiştir.
sabah olur okula giderler ve belli arkadasları vardır. hep onlarla takılır bazen iste başkalarının yanına gider yeşilllik olsun diye.o toplumda aslında çalışan sayısı ya 1 yada 2 kişidir.zaten çalısanlardan fazla ses cıkmaz bir kösede beklerler. çalışmayanlar kendi aralarında birbirlerini sorguya ceker gibi sorular sorar.halbuki hiç biri bilmiyor kagıttan bakıyor söylüyor.sonra başka bir muhabbet açılır ve sınavı herkes bir anda unutur kimsenin aklına gelmez o anda sınav olduğu zaten.
sınav başlar sorulara bakarlar sorular onlara bakar. bir iki birsey karalarlar (kimisi boş verir) cıkarlar ve hemen bir sigara yakarlar efkar sigarası gibi gören karadenizde gemileri battı zannedecek. halbuki o anki düşünce dolayısıyla o duygu içindedir. bir kaç kişi daha cıkar aralarında konusurlar "çok zor sordu, buraları bize göstermedi, burayı sormayacagım demişti bize ben calışmadım oraya"ve tekrar aynı seyler tekrarlanıp tekrarlanıp durur.hiç bir zaman bıkma usanma gibi bir durum olmaz.
veeeee bütlerrr finallerde sansa gecenler giderler tatile büte kalanlar 1 hafta ara vardır o arada bile hocalara inat "bende gidecem kalırsamda senesi var bunun o zman veririm" o anda zaten o ögrencinin en azında 1 sene daha uzattığı anlaşılır.
hele bir sene iyi-kötü olaylarla gözünün öününden bir su gibi akıp gitmiştir. artık iyi kötü bir tecrübe sahipi olursun.gelen 1. sınıflara yavas yavas ögüt vermeye başlarsın okul,öğretmenler,bazı kişiler hakkında ve o anda senin havandan geçilmez çünkü yeni gelmişler ve kim ne derse o taraftan gidecekler sen onların gözünde artık bir kahraman gibi her zman herseyi sana sorarlar. bir zaman sonra zaten sende bıkarsın her seyi sana sordukları için ama kızamazsın çünkü sen onların gözünde bir "KAHRAMANSIN" artık.
artık daha rahata olmak istersin ama hiç bir zaman evdeki hesabın carsıya uymaz ve kaybeden taraf her zaman için sen olursun. ewe cıkmak istersin cünkü dısardan daha kolay adaha az para daha serbest hareket alanı oldugunu düşünürsün ve yanında bir kaç kurban daha ararsın. çok geçmeden zaten kendi ayaklarıyla gelirler ve tedüşünbcelerini söylerler büyük ihtimalle anlasırsınız ve yavas yavas dısarda ew bakmaya başlarsınız ve plan yaparsınız öteki ayın paraını vermeyecez ewe cıkacaz diye..
ay sonu gelir ve para günü gelir catar ve o zamana kadar kafalarına göre bir yer bulamamışlardır. elllerinde bir ew vardır ama güzel değil ve parası coktur onlara göre ama mecburen parayaı vermemek için cıkarlar ve ewe verirler.
bir hafta böyle gecer sonra ewe eşya lazım yine. gidip esya laırlar hiç hesap yapmazlar kendi aralarında herkes kendi içinden hesap yapar ulan ben cok verdim o az verdi. çünkü her ne olduğuu anlmıştır ve ona göre hareket ederler. 2-3 hafta dısarda yerler içerler sonra böyle zarar oldugunu anlarlar ve yemek yapma kararı alırlar.
bulaşık laınması lazım tencere,çatal,kasık,tüp falan 2-3 gün onları arastırmakla gecer ,2-3 de alınması için maddi durumun olusmasını beklerler böylece 1 hafta daha geçmiş olur ve yine dısarda yemeye devam tabiii.ay sonunda bir hesap yaparlar eski kaldıkları yere vermemek için kaçtıkları paranın en az 2-3 katını harcamışlardır dısarda. ama üzülmezler aksine guru duyarlar kendileriyle ki biz istediğimizi yaptık kendi dediğimiz olacak artık. tek sevindirici tarafı da budur zaten:D
sene sonu olunca artık tecrübeli oldukları için 1.sınıftan 2 ye terfi edecek olan elamlarrı gözlerine kestiriler. ewe cıkacak olanlar zaten belli ederler kendilerini ewe onlar bırakıp ewe harcadıklarını paranın bir kısmını ordan cıkartmak isterler. ve bir akşam ewe davet ederler çay falan derken bir kişi konusur ewi alacak olan taraftan kendini en akıllı zanneden halbuki en safları odur. ama ewi verecek olan taraftan herkes birbirinin söylediklerini destekleyici sözler söyler ve pot kırmazlar kolay kolay.
bir fiyatta anlasırlar ewi teslim etmek için ew sahipi ile konusurlar her seyi hallederler ve ayrılaırlar sene ewe gelecekler hazır hersey var. rahat bir halde seneyi düşünmeden yaz tatillerini gecirler. gelirler evde başka biri var senin para verip aldıgın esyalarında orda.parayı sen veriyorsun ama evde başka biri oturuyor ev sahipini görüyorsun. gayet nazik bir sekilde yaklasıyor soruyorsun. ev sahipi seni tanımıyor dogal olarak ewi başkasına verdi ya 2 kat para kazandı.sen ne kadar olmaz olamaz desende sözleşme yapmadıgın için elinde bir kanıtta yok.
yediğin kazıkla oturursun tekrar gecen sene kaldığın yere, nede olsa eski mekanın ya.
gelelim gecen seni ewi devredenlere tabii 3 sınıf olmuştu ya onlar. onların zaten ayrı dertleri var nerde kalacaklar ne yapacaklar hiç birsey son ana kadar belli değildir. herseye son anda karar veririler hiç düşünmezler sonu ne olur diyeçünkü başka carelerinin olmadıklarını onlarda bilirler ve seslerini cıkartmazlar. ewi devrettikleri cocuklarla orda karsılasır ve sonradan olayın farkına varırlar. hiç birsey demezler umurlarında değildir kendi işlerine bakarlar bu sene bitirelim bari diye çabalarlar.
her gün nerdeyse hocaların yanındadırlar ne oluyorsa artık halbuki hocanın odasına 2 senedir ilk defa giriyordur. işin ilginç yanında bu badem 3 sene girecektin önceden girde göz aşınalığı olsun bariii. neyse öyle gecer girerler sınavlara cıkarlar her gün okula gider gelirler. herseyden emin olmak için bir işi 3-4 kere kontrol ederek yaparlar geri dönüşü olmadığıı bilirler.ve kimisi mezun kimisi tek ders kimisi seneye derken cıkış almaya giderler.yabancı yere gittikleri için orayı bilmiyorlar ve aynı sürü gibi bir "ÇOBAN" bulurlar o nerde onu yaparlar.kayıpları tabi büyük olur hem maddi hem maveni yorulur vem sonunda en son ulasacağı yere teslim ederler ama sen birde onlara sorsana nasıl teslim ettiklerini. neyse ordan da 3-4 sonraya gün verirler cıkışı almaları için ve iyici kafayı sıyırırlar. ellerinden birsey gelmeyeceklerini bilirler ve kendi aralarında konusurlar.yabacı yerde oldukları için kayıplara deva tabiii ve en sonunda eline bir kagıt parcası verirler "adın, soyadın,tc kimlik,ana adı,baba adı, vs" artık rahatlarsın1-2 gün için. 3 senenin sana toplam maliyeti 20-25 milyar arasında olur + gecirdiğin sıkıntılı,yorucu günler de çabası.sonra açık ögretime devam bir 3 sene daha.............
